Idea zdobywania najwyższych szczytów danego regionu, państwa, kontynentu, czy wreszcie Ziemi sięga tradycjami początków XX wieku. Wtedy właśnie kolekcjonowanie szczytów zapoczątkowali "Munroniści", czyli klub zrzeszający ludzi, którzy zdobyli każdy z 277 szkockich szczytów Munros, o wysokości ponad 3000 stóp (914 m n.p.m.). Pierwszy dokonał tego Archibald Robertson. Popularne jest również kolekcjonowanie wszystkich alpejskich czterotysięczników lub pięciu legendarnych dróg wspinaczkowych na alpejskich ścianach Grandes Jorasses, Eigeru, Mattehornu, Dru i Cima Grande di Lavavedo. Najbardziej znanymi "zbieranymi" szczytami są Korona Gór Ziemi i Korona Himalajów. Koronę Ziemi tworzą wszystkie najwyższe szczyty poszczególnych kontynentów. Jej pierwszym zdobywcą został Amerykanin Dick Bass w 1985 roku. Korona Himalajów obejmuje 14 szczytów, których wysokość przekracza 8000 m n.p.m. 10 z nich znajduje się w Himalajach a 4 pozostałe w Karakorum. Jako pierwszy na wszystkich wierzchołkach najwyższego łańcucha górskiego na Ziemi stanął Tyrolczyk Reinhold Messner, drugi natomiast Polak Jerzy Kukuczka.

W 1997 roku na łamach miesięcznika "Poznaj Swój Kraj" Wojciech Lewandowski i Marek Więckowski zaproponowali czytelnikom zdobycie "Korony Gór Polski", czyli wszystkich najwyższych szczytów ważniejszych pasm górskich w Polsce. Przedstawili również pomysł powołania klubu zdobywców Korony Gór Polski funkcjonujący przy redakcji "Poznaj Swój Kraj". Pomysł ten spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem przez czytelników i obecnie klub liczy 2900 członków. Pasma górskie zaliczane do "Korony Gór Polski" zostały wyznaczone na podstawie podziału regionalnego Polski według prof. J. Kondrackiego na poziomie mezoregionów. Listę gór otwiera najwyższy punkt Polski - szczyt polskich Rysów 2499 m n.p.m., listę zamyka zaś najwyższy szczyt najniższych w Polsce Gór Świętokrzyskich - Łysica 612 m n.p.m.

czytaj dalej ->